Fritjof, min nye kompis!

Igår satt eg på perrongen på bystasjonen og ventet på bussen, mens eg åt et sånt der ferdigsmurt knekkebrød fra Wasa. Plutselig kom det en due bort til meg, han var halt stakkaren. Begynte å traske rundt meg, såg på meg med engleøyne sånn at eg bare måtte gi han litt av knekkebrødet mitt. Han spiste og takket, og såg enda mer på meg med engleøyne. Plutselig kom eg på at eg hadde et brød (!) i sekken, som eg har hatt liggende på jobb. Tok opp ei skjeva, og begynte å dele ut til han. Han blunket til meg mange ganger, og fyren som sto vedsiden av meg kunne sikkert se gnistene mellom meg og min duekompis, som eg har valgt å kalle for Fritjof. Så fant eg ut at eg ikkje ville gi han mer, så då sto han vedsiden av meg og ventet på bussen sammen med meg. Og når bussen kom, og holdt på å kjøre på han, så fløy han videre til neste perrong.

En trofast kompis finner du hos Fritjof the due!

han va litt sjenert ang den foten hans, det var en stor klump på den, stakkaren.